wiecheć ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pęk słomy (1.2) coś przypominającego słomiany pęk (1.3) pęk sierści na narządach płciowych samców zwierzyny płowej
(1.1-3)
(1.1) Gęsi po osmaleniu należy wytrzeć słomianym wiechciem, umoczonym w wodzie zmieszanej z otrębami (do wielkanocnych gęsi używamy wody bez otrębów)Rebekka Wolf, Kuchnia koszerna (wyd. 1904). (1.2) Wtedy już gnany strachem panicznym, wypadł z pod osłony gałęzi, osypały go kaskadą białą, uderzyły go w twarz kłującemi igłami i wiechciami śnieguHelena Mniszek, Gehenna (wyd. 1921).
(1.1) wiecheć + (1.2) wiecheć +
(1.1) wiecheć grochowin / łyka / siana / słomy / ziół (1.2) wiecheć wąsów, włosów
(1.1) wiecha
(1.1) pęk
wiechetek