kto (…), ten w cyrku się nie śmieje ()

fraza zdaniowa (1.1) gdy jakaś rzeczywistość staje się absurdem i parodią samej siebie, żarty przestają bawić

(1.1)

(1.1) Szkoła podstawowa w Gdańsku Osowej święci sztandar z wyhaftowanym imieniem i nazwiskiem swego patrona dra Stefana Banacha, słynnego matematyka. I ateisty. Kto w Polsce mieszka, ten w cyrku się nie śmieje. (1.1) Kto chce dziś kupić kartę graficzną nowej generacji, ten w cyrku się nie śmieje. Wiemy jednak, komu humor na pewno dopisuje, bo wygląda na to, że Nvidia bawi się świetnie, pogarszając coraz bardziej stan kart graficznych GeForce RTX 4000.

(1.1) kto (…), ten się w cyrku nie śmieje

możliwa kalka z

(1.1) Zwrot o charakterze otwartym, którego pierwszy człon uzupełniany jest na wiele sposobów, zwykle z użyciem czasowników „mieszkać”, „żyć”, „pracować”, „być” w 3. osobie liczbie pojedynczej czasu teraźniejszego lub przeszłego. Prawdopodobnie pierwotnie używano tego zwrotu w stosunku do wojska polskiego – kto służył w wojsku, ten w cyrku się nie śmieje.

rosyjski: (1.1) кто (…), тот в цирке не смеётся