utonąć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( tonąć) (1.1) zginąć przez zanurzenie się w wodzie i uduszenie się (1.2) opaść na dno (1.3) zagłębić się w coś (1.4) skryć się w czymś (1.5) zagubić się w ogromie czegoś (1.6) zostać czymś zafascynowanym lub zaabsorbowanym (1.7) pławić się w czymś
(1.1-7)
(1.1) Mężczyzna wyszedł pokąpać się w czasie sztormu i, niestety, utonął. (1.2) Statek utonął w morzu o piątej z rana. (1.6) Chodzi jej po głowie myśl o rozwodzie. Nie po to jednak, by utonąć w nowym związku.
(1.1) utopić się (1.6) wciągnąć się, zagłębić się
tonąć utonięcie , toniec , toń
utonąć we łzach • co ma wisieć, nie utonie
duński: (1.1) drukne; (1.2) synke; (1.5) drukne nowogrecki: (1.1) ahogarse; (1.2) hundirse; (1.3) sumirse, sumergise; (1.5) perderse, abstraerse