absconditus ()
przymiotnik jakościowy (1.1) tajemny, sekretny, ukryty
(1.1) absconditus, ~a, ~um
(1.1) Non est enim aliquid absconditum, quod non manifestetur: nec factum est occultum, sed ut in palam veniatWulgata Klementyńska, Mk 4, 22. → Nie ma bowiem nic tajemnego, co by się objawić nie miało; i nic nie stało się ukrytym, ale po to, żeby na jaw wyszłoprzekład ks. Jakuba Wujka.
(1.1) homo absconditus
(1.1) absconsus
abscondo