skyldes ()
czasownik (1.1) wynikać, być przyczyną (1.2) zawdzięczać (1.3) obwiniać
(1) at skyldes, skyldes, skyldtes, skyldtes
(1.1) Den langvarige søvnløshed kan skyldes depression. → Długotrwała bezsenność może wynikać z depresji. (1.1) Malaria skyldes en lille parasit, der lever i blodet. → Przyczyną malarii jest niewielki pasożyt żyjący w krwi. (1.3) Luftangrebet var en tragisk misforståelse, som primært skyldtes menneskelige fejl. → Nalot był tragicznym nieporozumieniem, o które obwiniać należy przede wszystkim ludzkie błędy.
skyld , skyldner skylde skyldig
por. skylde