niezamożny ()
, ,
przymiotnik jakościowy (1.1) (litota) nie posiadający wiele pieniędzy albo innych własności materialnych; świadczący o takim niedostatku
(1.1)
(1.1) niezamożny człowiek / mieszkaniec (czegoś) / uczeń • niezamożna kobieta
(1.1) biedny, drobny, niebogaty, niedostatni, niemajętny, niezasobny, ubogi
niezamożność niezamożnie
; pierwsze poświadczenie w 1665 ()
angielski: (1.1) impecunious, nonaffluent, unaffluent, unwealthy białoruski: (1.1) незамо́жны czeski: (1.1) nezámožný ukraiński: (1.1) незамо́жний