miotnąć ()
czasownik przechodni dokonany ( miotać) (1.1) czasownik zwrotny dokonany miotnąć się ( miotać się) (2.1)
(1.1) (2.1)
(1.1) Nagle miotnęła bezwstydnie brzuchem, zapach babskich spódnic wionął na Panteleja […]; ruszyła na niego piersią, wykrzywiając twarz i szczerząc zęby [w:] . (2.1) Miotnę się do Tęczyna;—sprawności dowiodę…
miotać
; , (mètna), (metne) [], (metnútʹ), (mètnuti); pierwsze poświadczenie w 1806
(1.1) (2.1)