mor

mor () , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) mór, zaraza

(2.1) od mora

(3.1) od moro

(1.1)

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) morze

(1.1) mor; morioù

(1.1) Mor Kreizdouar

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) mór, dżuma

(1.1)

mor () ,

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) mama, matka

(1.1) en mod/moder, moren/moderen, mødre, mødrene

(1.1) At blive mor er fantastisk, men også udfordrende, og mange nybagte mødre oplever fødselsdepression. → Zostanie mamą jest fantastyczne, ale stanowi też wyzwanie, a wiele świeżo upieczonych matek doświadcza depresji poporodowej.

(1.1) far, datter

moderlig

moder

mor ()

(1.1) zwyczaj, obyczaj

moro, moristo, bonmoro primora bonmore

( mores)

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) afereza od rzeczownika amor

(1.1) wyraz używany jest tylko w zwrocie por mor de → z uwagi na

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) morzeChristine Truran, A Short Cornish Dictionary: Gerlyver Ber, Dyllansow Truran, Penryn 2000, ISBN 1-85022-146-4.

(1.1) mor; morow

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) matka

(1.1) en mor, moren, mødre(r), mødrene lub ei mor, mora, mødre(r), mødrene

(1.1) Mora hans er allerede en gammel kvinne. → Jego matka jest już starą kobietą. (1.1) Moren ligger på sykehus og faren er fengslet. → Matka leży w szpitalu, a ojciec jest w więzieniu.

(1.1) far

mor ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) matka

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dżuma (1.2) mór (każda bardzo zakaźna choroba o wysokiej śmiertelności) (1.3) pomór, mór (zaraźliwa i wysoce śmiertelna choroba wśród zwierząt) (1.4) zaraza (coś złego, szybko się rozprzestrzeniającego)

(1.1-4)

(1.2) cínový mor → dżuma cynowa (1.4) červený mor → czerwona zaraza (tj. komunizm) • hnedý mor → brunatna zaraza (tj. faszyzm)

moriť , moriť sa , umoriť , umoriť sa , zamoriť , zamorovať , zmoriť , zmárať morový

báť sa niečoho ako moru • šíriť sa ako mor

mor ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) umieranie, śmierć, uśmiercanie

(1.1) umiranje, pomor

pomor

mor ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) skrócona forma moder → matka

(1.1) en mor, modern, mödrar, mödrarna

(1.1) mormor • morfar • farmor

(1.1) moder, mamma

(1.1) far, fader, pappa

mora

(1.1) zobacz też: rodzina w języku szwedzkim

mor ()

przymiotnik (1.1) fioletowy

(1.1) Kırmızı ile mavinin karışmasından mor. → Czerwony z niebieskim dają fioletowy.

morartı

z armeńskiego

(1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Kolory