okupić ()
czasownik przechodni dokonany ( okupywać) (1.1) zdobyć lub osiągnąć coś, ponosząc wielki koszt (np. utraty zdrowia, życia) (1.2) wynagrodzić wyrządzoną krzywdę, naprawić zło; zadośćuczynić (1.3) dać okup, wykupić czasownik zwrotny dokonany okupić się ( okupywać się) (2.1) uwolnić się (np. od kary, niebezpieczeństwa) przez złożenie okupu lub daniny
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Trudno zdecydować o zawróceniu z drogi na szczyt? Nie, jeśli masz świadomość, że zdobycie góry możesz okupić życiem.M. Piątek, Życie na linie, „Polityka”, 2008. (1.1) Zwycięstwo zostało okupione wielkimi stratami. (1.2) Nie myśl, że my to robimy, aby okupić różne winy i zbrodnie naszych rodaków!J. Andrzejewski, Noc i inne opowiadania, 2001. (2.1) Pani Zofia będzie zmuszona okupić się łapówką.M. Brandys, Dziennik 1972, 1997.
(1.1) okupić + B. (co) + N. (czym)
(1.1) drogo / słono / ciężko / krwawo okupić • okupić życiem / zdrowiem / cierpieniem / ofiarą / krwią / śmiercią / wyrzeczeniami (1.2) okupić winę / grzech / krzywdę / zbrodnie
(1.1) przypłacić, zapłacić (1.2) wynagrodzić, zadośćuczynić, odpokutować, odkupić (2.1) wykupić się
okup , okupienie , okupywanie okupywać , kupić okupiony, wykupny
angielski: (1.1) pay for; (1.2) atone, redeem; (1.3) ransom