katować ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) bić mocno, dotkliwie, w sposób bestialski; torturować, znęcać się nad kimś, zadawać cierpienie fizyczne (1.2) zamęczać kogoś psychicznie lub fizycznie; doprowadzać do stanu wyczerpania poprzez zmuszanie do trudnych czynności lub narażanie na niechciane bodźce (1.3) wykonywać jakąś czynność (np. artystyczną) bez wprawy, w sposób nieudolny, powodując negatywne odczucia u odbiorców (1.4) skaterzy: uczyć się nowego triku na deskorolce; wielokrotnie powtarzać próbę wykonania ewolucji czasownik zwrotny niedokonany katować się (2.1) zadręczać samego siebie; wywoływać u siebie stan wyczerpania psychicznego lub fizycznego (2.2) zamęczać się nawzajem (wzajemnie wywoływać u siebie stan wyczerpania)
(1.1-4) (2.1-2)
(1.1) Przez dwa lata katował ją, wyrywał paznokcie, włosy, łamał kości, kaleczył. (1.2) Widziałem, że nieszczęśliwy (…), że niepewność okrutna dręczy go i katujeKorzeniowski, Józef. Dzieła wybrane: Spekulant. Kollokacja. Polska: Wydawn. Literackie, 1954.. (1.3) Miliony gitarzystów na świecie dziennie katują najsłynniejsze utwory Metaliki. (1.3) Bardzo ważna jest dobra angielszczyzna Agnieszki – katowanie języka Szekspira potrafi zrazić do najpiękniejszych głosów. (2.1) Nie katuje się dietami, uważa, że pracuje wystarczająco ciężko, aby pozwolić sobie od czasu do czasu na odrobinę kulinarnego szaleństwa. (2.2) Żona, mąż, dzieci będą sypiać ze swoimi wrogami, katując się nawzajem (…).
(1.1) katować dzieci / kobietę / więźnia / ofiarę / psa / żonę • katować batem / kijem (1.2) katować muzyką / pytaniami / dietami (1.3) katować język / utwory / płytę (2.1) katować się dietami / ćwiczeniami / myślami / wspomnieniami
(1.1) bić, torturować, znęcać się, pastwić się, tłuc, maltretować (1.2) męczyć, dręczyć, zamęczać, nękać, gnębić (1.4) trenować, ćwiczyć
skatować , zakatować kat , katownia , katorga , katorżnik , katowanie , skatowanie , zakatowanie katowski, katorżniczy, kaci