pawąz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) drąg służący do przyciskania od góry siana, słomy lub snopów zboża w czasie transportu wozem (zwykle drabiniastym) (1.2) drąg służący do noszenia ciężarów
(1.1-2)
(1.1) Zwozili siano. Powróz przytrzymujący pawąz był nadwątlony. Pękł, gdy fura wjechała do stodołyŻycie Literackie, nr 40 (10 X 1954). (1.2) Nardzewski ochrypłym głosem dał rozkaz, żeby stanąć, i wręczył siostrzeńcowi tak upragniony koniec pawęzuŻeromski, Stefan, Popioły, t. I, Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 22..
(1.1) powęz, powąz, pawęż
pawązowy
W literaturze przedmiotu występuje niejednoznaczność dotycząca relacji leksemów pawąz i pawęż. Z punktu widzenia etymologii (stanowisko A. Bańkowskiego) są to odrębne wyrazy, gdzie pawąz oznacza drąg, a pawęż tarczę, zaś ich utożsamianie wynika z wtórnego pomieszania pojęć. Natomiast w ujęciu uzualnym (słowniki pod red. W. Doroszewskiego i S. Dubisza) forma pawęż (lub pawęża) bywa dopuszczana jako synonim pawąza w znaczeniu "drąg". Mimo że współczesne słowniki ortograficzne zazwyczaj rozróżniają te hasła, w ścisłym znaczeniu "drąg przyciskający siano" formą etymologicznie pierwotną i zalecaną pozostaje pawąz.
czeski (1.1) pawuz niemiecki: (1.1) Bindebaum