kwiaciarstwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) dział ogrodnictwa (gospodarki rolnej) zajmujący się hodowlą i produkcją roślin ozdobnych; (1.2) działalność polegająca na profesjonalnej sprzedaży kwiatów (1.3) czynność polegająca na artystycznym wykonywaniu sztucznych kwiatów (np. z bibuły, tkanin)
(1.1-3)
(1.1) Planowa i oszczędna gospodarka wymaga centralizacji przede wszystkim kwiaciarstwa i szkółkarstwa. (1.2) Dawniej o stoisko na Rynku było trudno, bo kwiaciarstwo było dobrym interesem. (1.3) Niektóre z tych zajęć stawały się podstawą do działalności półzawodowej, tak np. stało się z kwiaciarstwem ludowym na terenie Polskiej OrawySchedae etnographicae. Zeszyty naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1980.
(1.1) kwiaciarstwo szklarniowe (1.3) kwiaciarstwo ludowe
(1.1) kwieciarstwo
(1.1) ogrodnictwo (1.2) handel (1.3) rękodzieło, rzemiosło
kwiat , kwiatek , kwiaciarnia , kwiaciarka , kwiaciarz , kwietnik , kwiecie , kwieciarstwo kwiaciarski, kwiatowy, kwiecisty, kwietny kwitnąć , zakwitać , zakwitnąć , ukwiecać , ukwiecić kwiecisto
Większość tradycyjnych źródeł leksykograficznych opatruje hasło kwalifikatorem , uznając rzeczownik za nieposiadający liczby mnogiej ze względu na jego abstrakcyjne znaczenie (nazwa dziedziny). Współczesny "Wielki słownik języka polskiego PAN" rejestruje jednak pełny paradygmat odmiany w liczbie mnogiej, co wskazuje na ewolucję uzusu i dopuszczalność form takich jak kwiaciarstwa ( ) w nowszej polszczyźnie.
angielski: (1.1) floriculture duński: (1.2) blomsterhandel