turbacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zmartwienie, zgryzota, troska; stan psychicznego niepokoju (1.2) kłopot, trud, fatyga; uciążliwa lub skomplikowana sytuacja życiowa (1.3) zamieszanie, brak porządku
(1.1-3)
(1.1) Hej! Bo ino płakanie jest na tej ziemice, jeno żałość a turbacja! (1.1) Wszelka turbacja łatwo do ciężkiej niemocy może ją przywieść, zdrowie zaś jej więcej dla całego Królestwa znaczy niżeli dziesięć głów rycerskich<. (1.2) Rodzice mają turbacje pieniężne. (1.2) Tamta sprawa katowicka dotyczy bowiem nie tyle odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania, co pewnych turbacji i trudności związanych z wykonaniem tego postanowienia podjętego przez sąd katowicki.
(1.1) frasunek, strapienie, zgryzota, niepokój (1.2) kram, ambaras, kłopot, trud, fatyga
turbowanie , perturbacja , perturbowanie , turbulencja , krioturbacja turbować , turbować się , perturbować perturbacyjny, turbulentny
→ zamieszanie < → niepokoić
(1.1) (1.2) (1.3)