konstytuować ()
czasownik przechodni niedokonany ( ukonstytuować) (1.1) lub powoływać do istnienia (np. organizację), nadając ramy prawne lub organizacyjne; ustanawiać, tworzyć (1.2) o elementach składowych: stanowić o istocie czegoś; być elementem budującym lub decydującym o kształcie całości (1.3) wprowadzać lub przetwarzać ustrój polityczny zgodnie z zasadami konstytucjonalizmu (1.4) nadawać komuś godność lub wprowadzać na stanowisko czasownik zwrotny niedokonany konstytuować się ( ukonstytuować się) (2.1) lub przybierać zorganizowaną formę prawną lub społeczną; zawiązywać się jako organ lub grupa
(1.1-4) (2.1)
(1.1) Posiedzenie konstytuujące nowy Zarząd Wojewódzki Związku Ochotniczych Straży Pożarnych RP województwa małopolskiego odbyło się 30 grudnia ubiegłego roku. (1.2) Człowieka konstytuują dwie wartości: stałość i zmienność. (2.1) Odzwierciedleniem takiego stanu rzeczy była instrukcja MSZ […] w obliczu konstytuowania się tam nowego rządu jako rezultatu czerwcowych wyborów do Reichstagu…
(1.1) organizować, zawiązywać (1.2) kształtować, składać się na (1.4) mianować (2.1) organizować się, powstawać
konstytucja , konstytuowanie , ukonstytuowanie , konstytuanta , konstytucjonalizm , konstytucjonalista , konstytucjonalistka , rekonstytucja , konstytutywność ukonstytuować , konstytuować się , ukonstytuować się , rekonstytuować , zrekonstytuować konstytucyjny, konstytucjonalny, konstytutywny, ukonstytuowany, niekonstytucyjny konstytucyjnie, konstytutywnie
lub < → stawiam razem
angielski: (1.1) form, constitute