pokotem ()
przysłówek nieodprzymiotnikowy (1.1) rzędem, szeregiem, jeden obok drugiego lub jeden za drugim (przy tym zazwyczaj masowo, tłumnie, gęsto)
(1.1) Koszmar. Ludzie pokotem leżą na podłodze, matki wyschniętą piersią karmią dzieci, przewijają niemowlęta, tłum nędzarzy, pieluchy ufajdane, łachmany, smród. (1.1) Mama odważnie poinformowała więc, że u nas pełno ludzi, śpią pokotem, nie ma wolnych pokoi.
(1.1) leżeć / spać / kłaść się / padać / kłaść / położyć / lec pokotem
(1.1) rzędem, szeregiem, jeden obok drugiego, jeden za drugim, po kolei; mostem, pomostem, powałem, na pował, pokładem, pokosem; gęsto, tłumnie
pokot
< → toczyć (się) < ostatecznie z ,
Przysłówek stosuje się do grup istot żywych (ludzie, zwierzęta), jak i rzeczy martwych lub nieożywionych (siano, drzewa, przedmioty), jeśli leżą ciasno obok siebie. Wyraz nie może być użyty w odniesieniu do pojedynczych jednostek; wymaga występowania co najmniej kilku obiektów.