zabrnąć ()
czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (1.1) brnąc, dotrzeć do trudno dostępnego lub niezamierzonego miejsca; zapuścić się (1.2) znaleźć się w niekorzystnym położeniu lub sytuacji bez wyjścia; uwikłać się
(1.1-2)
(1.1) Rozpoznał, że zabrnął poza wieś chłopską Nawłoć, od jej strony południowej, między kościołem i dworem. (1.2) Oczywiście, czasami przychodziła chwila zastanowienia i przerażał mnie mój upadek, ale zabrnąłem już za daleko. (1.2) Czuł, że zabrnął w ślepą uliczkę i dalsze kluczenie i ukrywanie faktów wpędzi go tylko w dodatkowe kłopoty.
(1.1-2) zabrnąć przez + (1.1-2) zabrnąć w + / (1.1-2) zabrnąć po +
(1.2) zabrnąć w długi / po uszy / w ślepą uliczkę / w ślepy zaułek / za daleko
(1.1) zapuścić się, webrnąć, zawędrować (1.2) wdać się, uwikłać się, wplątać się
(1.1) zajść, dotrzeć
brnąć, dobrnąć, nabrnąć, przebrnąć, webrnąć, wybrnąć zabrnięcie
< → iść, grzęznąc