mruczando ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mruczenie kota (1.2) mruczenie człowieka, nucenie melodii (1.3) niski, zmysłowy sposób mówienia (1.4) warkot silnika przysłówek (2.1) w stylu mruczanda (1.1-4)
(1.1-4) (2.1)
(1.1) Podobne tygrysiątka grasowały też w Wielkiej Brytanii. Jednego nawet udało nam się złapać i oswoić. Ileż to radości i mruczanda dostarczył ten pieścianik! (1.2) Byliśmy wtedy taką zgraną paką, że rozumieliśmy się na mruczando. (1.3) — Opowiadaj, co u ciebie… — aksamitny tembr głosu zawodowego spikera potrafił przejść w zmysłowe mruczando. (1.4) Siedział w samochodzie na podjeździe, wsłuchując się w mruczando silnika, gdy ktoś zastukał w szybę. (2.1) Zabawiał nas, czasem zdarzało mu się nawet mówić wiersze; zwłaszcza dość często powtarzał mruczando przetłumaczony przez siebie monolog z Hamleta (…).
(1.2) mormorando, murmurando
mruk , Mruczek , mrukliwość mruczanka mruczeć, mruknąć mrukliwy mrukliwie mrrr
, na wzór mormorando, murmurando