połyk ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przełyk; narząd w postaci kanału łączącego gardło z żołądkiem, którym pokarm przesuwa się w trakcie jedzenia (1.2) akt połknięcia; czynność przełknięcia pokarmu lub innej substancji (1.3) akt celowego połknięcia twardego lub ostrego przedmiotu przez więźnia, zwykle w celu wymuszenia hospitalizacji lub uniknięcia transportu do innego zakładu karnego (1.4) przedmiot połknięty przez więźnia wskutek połyku (1.3) (1.5) przełyk (1.6) grdyka
(1)
(1.1) [...] jak tylko salamandra na chwilkę spocznie, dżdżownica usiłuje wydobyć się jéj z ust, a że salamandra [...] nie ma wielkiéj siły w mięśniach połyku, przeto [...] dżdżownica wysuwa się nieco napowrót. (1.1) Czasem nazbyt wielki kęs pokarmowy utkwi w połyku i przez ucisk zamknie tchawicę. (1.2) Odgłos połyków zmieszał się z dzikim wyciem radości. (1.2) Za każdym połykiem podnosiły swe piękne głowy do góry, zwracając się w kierunku strzelców. (1.3) Można zrobić połyk, czyli połknąć na przykład pałąk od wiadra, żeby dostać się do szpitala — zawsze to jakaś zmiana otoczenia. (1.3) Przeciął sobie rękę w przegubie, potem połknął dwa spinacze połączone gumką. Ale ani sznyt, ani połyk nie polepszyły sytuacji. (1.3) Jeśli telewizor nie wróci, w poniedziałek robię następny połyk — zastrzega Garbacz. — Zrobiłem 30 połyków przez ostatnie 6 lat. (1.4) Czekając na zagojenie rany po operacyjnym wyjęciu połyku, Garbacz wystarał się o adwokata z urzędu.
(1.3) robić połyk
(1.1) przełyk, gardziel (1.2) połknięcie, łyk
(1.1) narząd
połykanie , połknięcie , łyk , połykacz , połykałka połykać, połknąć, łykać połykalny