gończy ()
przymiotnik (1.1) służący do gonienia, pościgu rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) pies myśliwski goniący zwierzynę rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (3.1) osoba przekazująca czyjeś przesłanie
(2.1) gończy polski
(2.1) gończak, pies gończy (3.1) goniec, posłaniec
gonić gon , goniec //
angielski: (1.1) chasing, hunting; (2.1) hound, hunting dog; (3.1) messenger słowacki: (1.1) naháňací; (2.1) honič ; (3.1) poslov ukraiński: (1.1) гончий; (3.1) гонец