gryfon ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) baśniowe, hybrydyczne stworzenie, łączące w sobie lwi tułów z orlimi skrzydłami, głową oraz przednimi łapami; (1.2) architektoniczny, rzeźbiarski lub heraldyczny detal dekoracyjny przedstawiający postać gryfona (1.1) (1.3) pies myśliwski z grupy wyżłów, charakteryzujący się twardą, szorstką sierścią oraz obfitym owłosieniem pyska, tworzącym wyraziste brwi i brodę; także nazwa rasy tych psów;
(1)
(1.1) Współcześnie zadziwiającą wydaje się możliwość przedstawiania Chrystusa w postaci monstrum, a mianowicie jako jednorożca rzucającego się w łono Dziewicy-Matki lub też gryfona uosabiającego jego podwójną naturę (złoty orzeł symbolizował boski pierwiastek, a lew — ludzki). (1.1) Witajcie piękne panie, rozważne gryfony!Gryfony? — Gryfy! — Człeku w nazwach pomylony— przekręcasz je — to mierzi! (1.2) Na stopniach u wnijścia dwa ogromne gryfony stoją, jak dawniej stawiono lwy dzikie, straszne. (1.2) Maszkarony i gryfony zdobiły narożniki i wysmukłe filary. (1.3) Przez uchylone drzwi wsunął się do biblioteki wielki gryfon, niemiecki wyżeł, i ułożył się w nogach pana domu. (1.3) Gryfon jest żywego temperamentu, ma dobry wiatr, jest inteligentny i łatwo daje się ułożyć. Bardzo chętnie pracuje na wodzie i na błotach. (1.3) Ma w domu 20 psów. Na trufle chodzi najczęściej z wyżłem, gryfonem bądź labradorem.
(1.3) gryfon holenderski / wandejski / włoski / francuski / belgijski
(1.1) gryf, orłolew
(1.1) potwór, hybryda (1.2) ozdoba, detal (1.3) pies, wyżeł
gryf , hipogryf , gryfis gryfonowy
< < < → gatunek sępa; zakrzywiony, o haczykowatym nosie
(1.1) angielski: (1.3) griffon duński: (1.3) griffon szwedzki: (1.3) griffon