rozparzeniec ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba o powierzchownej wiedzy, której brakuje rzetelnego wykształcenia (1.2) człowiek charakteryzujący się gwałtownością lub nadmierną zuchwałością
(1)
(1.1) Głównych oskarżonych było w procesie dwóch — 38-letni Janusz P., nieudany student prawa [...] oraz Marian S., podobnie jak jego wspólnik, rozparzeniec życiowy nie potrafiący wytrwać w zamiarze ukończenia Wyższej Szkoły Morskiej, nigdzie nie pracujący… (1.1) Nauczyciel — rozparzeniec,Niedouk, obcoplemieniec,Któremu za wiedzę stanie„Wolnomyślne pojmowanie” (1.2) Ci młodzi rozparzeńcy, którzy dawno już [...] przekroczyli granice dające się tłumaczyć samym rozwichrzeniem młodości… (1.2) – Takich rozparzeńców, jak ten frant, nam nie potrzeba – rzekł jeden z przyjezdnych. (1.2) Dopiero, gdy miał wyjść, zagadnął młodych rozparzeńców. [...] do tych tajemnic [...] nie z pychą, a z pokorą trzeba się zbliżać. (1.2) W głowie się panu przewróciło, ot co. Zawiodłem się na panu. Myślałem, że pan to przyjmiesz, jak człowiek rozsądny, a teraz widzę, żeś pan rozparzeniec!
(1.1) niedouczek, niedouk, ignorant, półinteligent (1.2) zuchwalec, gwałtownik, raptus, bufon, pyszałek
parzelniczy, parzydełkowy
(1.1) (1.2)