skofia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) czapka duchowieństwa wschodniego, okrywająca wyłącznie czubek głowy (1.2) nakrycie głowy w formie czepka lub szlafmycy (1.3) pióropusz z piór lub metalowych blaszek, mocowany jako ozdoba do hełmów, czapek oraz wierzchołków chorągwi; (1.4) futerał ze skóry lub tkaniny, dopasowany kształtem do osłanianego przedmiotu (1.5) penis; męski narząd kopulacyjny
(1.1) Wyższe duchowieństwo polskie i ruskie odznaczały dystynktorya kanonicze i łańcuchy, biskupów krzyże, pierścienie, ruskich zaś kryjąca ich głowę skofia, świetne kolory albo purpura, piękne ameflory, sakosy. (1.3) Rozszarpane zostały namioty baszy, zabrane jego regestry wojskowe, łańcuch i czerwona chorągiew z złotą skofią, odpędzone wielbłądy do 30-tu i koni ze 200. (1.3) Mam przy tym skofię z chorągwi samego Mahometa i kaletkę pewną ze złota litego…
(1.1-4) : skofija, szkofia, szkofija (1.1) jarmułka (1.2) czepek, szlafmyca, kofia (1.3) pióropusz, kita, kiść, egreta, trzęsidło (1.4) futerał, pokrowiec
(1.1) czapka, nakrycie głowy (1.2) nakrycie głowy (1.3) ozdoba (1.4) osłona (1.5) genitalia
bądź też → czepiec Słowo było powszechnie używane w XVI i XVII wieku.
dawna pisownia sprzed reformy 1936: skofja