tupot ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) odgłos rytmicznego i mocnego uderzania o podłoże stopami, obuwiem, kopytami lub racicami podczas poruszania się
(1)
(1.1) Tupot kopyt i chrap konia usłyszał nagle tuż przed sobą. (1.1) Ciężarówki stawały już na Kaiserstrasse; słyszał niemiecki wrzask i tupot butów, gdy kopnięciem otworzył drzwi „ich” piwnicy. (1.1) W obejściu słychać było znajome porykiwania i tupot racic. Osuch biegał zdenerwowany z latarką i wzywając imienia bożego, zapędzał krowy do obory.
(1.1) głośny / głuchy / ciężki / gwałtowny / miarowy / szybki / równomierny tupot • tupot butów / koni / kopyt / kroków / nóg / racic / stóp • tupot dobiega / rozlega się • słychać tupot
(1.1) tętent, stukot, dudnienie, łoskot, hałas, stuk, tupotanie
(1.1) odgłos, dźwięk
tupanie , tupotanie , tuptanie , tuptuś tupać, tupotać, tuptać, tupnąć, zatupotać
tupot białych mew
< < → onomatopeja oznaczająca szybkie uderzanie (głównie nogami o ziemię), wywołujące specyficzny dźwięk