Latinum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna (1.1) łacina
(2.1)
(1.1) Latīn|um, ~ī (2.1)
(1.1) […] licet enim, ut sæpe facimus, in Latīnum illa convertere: → […] wolno nam bowiem, jak to często czynimy, przełożyć tamte słowa na łacinę: (1.1) Hās rēs commodissimē Xenophōn Sōcraticus persecūtus est in eō librō, quī 'Œconomicus' īnscrībitur, quem nōs, istā ferē̆ ætāte cum essēmus, quā es tū nunc, ē Græcō in Latīnum convertimus. → Te sprawy najtrafniej opisał Ksenofont, uczeń Sokratesa, w swojej księdze zatytułowanej „Oikonomĭkós”, którą my, będąc mniej więcej w twoim obecnym wieku, przełożyliśmy z greki na łacinę.
latinizo
(1.1) Græcum, Latīnitās