wolnieć ()
czasownik nieprzechodni niedokonany ( zwolnieć) (1.1) tracić na prędkości, stawać się powolniejszym (1.2) tracić na sile lub natężeniu, słabnąć (1.3) stawać się luźniejszym, tracić fizyczne napięcie lub sprężystość (1.4) tracić rygor, stawać się mniej surowym lub bardziej pobłażliwym (1.5) tracić wysoką temperaturę, stygnąć
(1)
(1.1) Bieg dzianeta wolniał stopniowo. Basia będąc doświadczonym jeźdźcem rozumiała natychmiast, że trzeba dać mu czas wytchnienia, inaczej padnie. (1.1) W pewnych odstępach czasu [płuca] przyspieszały swój ruch, który znowu potem tak wolniał, że zaledwie się zdradzał zewnętrznie. (1.1) Począłem pacierze odmawiać, trzy minęło — aż coraz wolniejąc, stanęły śmigi! Tedym przejechał. (1.1) Łoskot kół potężnieje echami wzmożony, // Bieg pociągu wolnieje; w dali tłumem dachów, // Kopuł, wieżyc i szpiców, domów, świątyń, gmachów, // Śmieje się w słońcu miasto. (1.2) Znowu muzyka wolnieje, ruchy stają się spokojniejsze, tańczący biorą ciupagi, zczepiają je ostrzami, trzymając wysoko, i tańczą wkoło zwolna, jakby dla odpoczynku. (1.2) Wszystko to nie pomogło, Janka nie było i nie było… gniew też powoli wolnieć zaczął, i zapomniano o nim potroszę. (1.2) Gdy po krótkiéj nocy odniało (…), nie ustawała burza, lecz posunęła się tylko nieco ku wschodowi, a deszcz ulewny zdawał się wolnieć na chwilę. (1.2) Już gwiazda ranna blizki światła powrót głosi, // Już różana Jutrzenka na niebie się wznosi, // Gdy wolnieć zaczął pożar, stos płomienie spasły. (1.3) Żelazny uścisk mego towarzysza wolniał widocznie… ja coraz szybciej za sznur dzwonu pociągałam, który coraz głośniej niepokoił okoliczne echa, wołając: // — Mężatka, mężatka! (1.3) Głowa Zulimy opadła martwa, lecz morderca jej nie wiedział, że to śmierć. Zamknął oczy, jego uścisk wolniał, ustępując miejsca chwilowemu oszołomieniu. (1.3) Skoro tylko posiedzenie zostało otwarte, łagodne ciepło napełniało salę, a pod dobroczynnem jego działaniem wytężone fibry chorych wolniały; ciepłota podnosiła się stopniowo (…). (1.4) Wolniał naówczas cokolwiek surowy rygor w zamku, chociaż młodszy brat Strażnika, a jego zastępca, miał również twardą rękę. (1.4) Hrabia tłumaczył się dosyć niezręcznie, czując, że dopiął już celu i miłość własną ocalił; powoli począł ulegać, mięknąć, wolnieć, aż nareszcie skończyło się na tem, że zamilkł. (1.4) Była to właśnie miłości godzina, // Którą swym drżeniem serce wybijało, // Wtenczas najdziksza wolnieje dziewczyna, // Tak jak się z moją hardą cnotą stało.
(1.1) bieg / puls wolnieje (1.2) deszcz / burza / mróz / posucha / płomień / rozmowa wolnieje (1.3) muskuły / struny wolnieją • rzemień wolnieje (1.4) obyczaje wolnieją • surowość (np. postu) / karność wolnieje (1.5) woda / płyn wolnieje
(1.2) łagodnieć, słabnąć, ustępować, puszczać; folgować, folżeć (1.3) kurczyć się (1.4) rozluźniać się, stawać się rozwiązłym; rozprzęgać się, rozwalniać się (1.5) letnieć
wolne , wolność , pozwalnianie , rozwolnienie , rozwalnianie , spowolnienie , spowalnianie , uwolnienie , uwalnianie , zwolnienie , zwalnianie , Wolny /, Wolna pozwalniać , rozwolnić , rozwalniać , spowolnić , spowalniać , uwolnić , uwalniać , zwolnić , zwalniać wolny wolniusieńki, wolniuteńki, wolniutki, wolniuśki wolno, wolniusieńko, wolniuteńko, wolniutko, wolniuśko wolno-