gamzać ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) i ; mówićBronisław Wieczorkiewicz, Gwara dzielnicy Ochota (Z rozważań nad gwarą warszawską) w: „Južnoslovenski filolog: povremeni spis za slovensku filologiju i lingvistiku”, red. M. Pavlović, R. Bošković, M. Pešikan, tom. XXX, z. 1–2, 1973, Beograd: Institut za srpskohrvatski jezik, s. 80. czasownik zwrotny niedokonany gamzać się (2.1) odbywać stosunek płciowy
(1.1) Weź się nie trzęś, ale jeżą mnie takie nawijki. Mi też nie podchodzi, jak muszę grablem przekręcać, ale jak gamzam, żem nie taki mikry, to ludzie mózgują, że farmazonem jadę. (1.1) Cicho, nie gamzać, pókim dobry. Bo jak lamachnę w pantominę, to ci wszystkie klowny wylecąAramis, Z cyrku w: „Kolce: tygodnik humorystyczno-satyryczny illustrowany”, R. XXXV, nr 1, 7 stycznia 1905, Warszawa: nakład F. Kasprzykiewicza, s. 2..
(1.1) ; i siewrać, siwrać, szewrać, mulić, zitać, zywrać; bełkotać, brechtać, brąchać, chlapać, dziamgotać, mordziatkować
gamza
(1.1)