ciuchrać ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) grać na instrumencie (1.2) grać na instrumencie w sposób niewprawny, nieudolny
(1.1) Kopałym kartofli na cudzym polu i piekłym na wolnym ogniu […], ali widzunc, ży i to si ni upłaca, wziołym si du muzyki. Kupiłym sy klawy trzyrzędówki i ciuchrałym pu knajpachJóźku Ciuchraj w: „Pocięgiel: kalendarz illustrowany tknięty humorem na rok 1912”, wyd. główne, 1911, Lwów: Jan Bolkot, s. 111. (1.1) Frajlajny i drymlasyWytarli wiechciem buty,Zabawę aranziujeGrześ w cztery nogi kuty.Kużdy mu daje groszeBy ciuchrał na armonji,Jest ćmaga z denatury,I beczka szac piwonji!Bal w starej cegielni w: „Kabaret: tygodnik satyr.-humorystyczny”, red. Adolf Dolleczek Olpiński, R. XIV, nr 5, 4 lutego 1926, Lwów: Adolf Dolleczek Olpiński, s. 4–5. (1.1) Obaj nadstawili uszu, a obok coraz więcej dziatek pojawiać się zaczęło, a wszystkim jeno ślinka ciekła, bo tyż i było co spijać z ust majstra, któren zaczął na lirze ciuchrać […]Piotr Klinger, O Bogu, Diable i dwóch braciach w: „Tekstualia”, nr 2 (25), 2011, s. 134.. (1.1) Kieliszkami hebra dzwoniJóźku ciuchra na harmoniiAż tu włazi ciemna sztukaI na sali pluskwy szuka
(1.2) pitolić, szpilać