objekt ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) dopełnienie (1.2) obiekt

(1.1-2)

(1.2) objekt monitorován

objekt ()

(1.1,2) (1.3)

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obiekt (rzecz fizycznie istniejąca) (1.2) obiekt (osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności) (1.3) dopełnienie

(1) et objekt, objektet, objekter, objekterne

(1.1) Et solsystem består af mindst en stjerne med et antal objekter som planeter, måner, asteroider og kometer. → Układ planetarny składa się z co najmniej jednej gwiazdy oraz pewnej liczby obiektów takich, jak planety, księżyce, asteroidy i komety. (1.1) En kollision er et sammenstød mellem to objekter i bevægelse. → Kolizja to zderzenie dwóch obiektów w ruchu. (1.2) Tidligere blev patienten set som et objekt for behandling, hvor patienten afgav autonomi og underlagde sig lægens beslutning om behandling. → W przeszłości pacjent był postrzegany jako obiekt leczenia, w ramach którego rezygnował z autonomii i podporządkowywał się decyzjom lekarza dotyczącym terapii. (1.3) Infinitiv kan stå som subjekt og objekt. → Bezokolicznik może być i podmiotem i dopełnieniem.

(1.2) objekt for → obiekt +

(1.1) genstand (1.2) genstand (1.3) genstandsled

objektiv , objektivitet objektiv

objekt ()

(1.1) przedmiot, obiekt (1.2) dopełnienie

objekto, pruvobjekto objekta, objektema

objekt ()

rzeczownik (1.1) obiekt

objekt ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obiekt (rzecz fizycznie istniejąca) (1.2) obiekt (osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności) (1.3) dopełnienie

objektiv objektiv

objekt ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obiekt (rzecz fizycznie istniejąca) (1.2) obiekt (osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności) (1.3) dopełnienie

objektiv objektiv

objekt ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) obiekt (1.2) dopełnienie

objekt ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) obiekt

objektiv , objektivacija , objektivnost , objektiviteta , objektivizacija , objektivizem objekten, objektiven, objektivističen objektivirati, objektivizirati

objekt ()

rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) obiekt (1.2) dopełnienie

(1.1-2) ett objekt, objektet, objekt, objekten

(1.1) sexobjekt (1.2) ackusativobjekt • objektsform

objektiv objektiv