ond

ond ()

przymiotnik (1.1) zły

(1.1) ond, ondt, onde;

(1.1) Det er en ond hund. → To jest zły pies.

(1.1) dårlig

(1.1) god

ondt onde

ond ()

(1.1) fala

ondo, ondeto, ondego, ondiĝo, disondo, mikroondo, mikroondilo, radioondo, sonondo, ondokondukilo, ondokonduktilo, ondolongo, ondooptiko, ondopaketo, ondosimilaĵo onda, ondobrila, ondolinia, ondosimilaĵa ondi, ondadi, ondiĝi, ondumi

ond ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) oddech (1.2) dusza

ond ()

spójnik (1.1) i

ond ()

przymiotnik (1.1) zły, złośliwy, nieżyczliwy (1.2) zły, rozgniewany, rozzłoszczony (1.3) bolący, bolesny

(1.1-3) ond, ont, onda; (1.2-3) często też:

(1.2) Jag är inte ond på dig. → Nie jestem na ciebie zły.

(1.1) elak, ondskefull, illvillig, illasinnad (1.2) arg, vred, förargad, ilsken (1.3) öm, smärtsam

(1.1) god, kärleksfull (1.2) glad, vänlig (1.3) smärtfri, frisk

ondo, ont, ondska

ond ()

spójnik (1.1) ale