pal ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną (1.2) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
(2.1) 2. od: palić
(1.1-2)
(1.2) wbić na pal
(1.1) słup
(1.1) cumownica
(1.1) palisada
palisada , palowanie , palownik , palikowanie palik , paliczek palować, palikować palowy, pałeczkowaty
<
angielski: (1.1) pile, post esperanto: (1.1) paliso; (1.2) paliso kaszubski: (1.1) stołp niemiecki: (1.1) Pfahl ; (1.2) Pfahl ukraiński: (1.2) кіло́к wilamowski: (1.1) föł , fȫł
pal ()
rzeczownik (1.1) kumpel, kumpelka
(1.1) bro, bra, bruh, brah, buddy, dude, fella, man
pal ()
(1.1) blady
paleco pala paligi, paliĝi
pal ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kij
(1.1) pal; pals
pal ()
rzeczownik (1.1) rodzic