W tym czasie w zakładzie opracowano i wdrożono do produkcji wiele urządzeń związanych z techniką mikroprocesorową. Brał udział w pracach Komisji Kształcenia Rady Wydziału i był kierownikiem specjalności Budowa i oprogramowanie komputerów. W latach 1989–1990 wykładał architekturę komputerów i języki programowania na University of Regina w Kanadzie. Odwiedził także liczne ośrodki naukowe w Kanadzie i USA.
Zainteresowania zawodowe Andrzeja Skorupskiego dotyczyły wdrażania nowych technologii cyfrowych do praktyki inżynierskiej. Brał udział w wielu przedsięwzięciach technicznych jako projektant lub konsultant. Były to zastosowania techniki cyfrowej w sterowaniu (obrabiarki elektrochemiczne), w medycynie (aparatura do badań kardiologicznych). Swoją praktykę inżynierską wykorzystywał w pracy dydaktycznej, a rezultaty przedstawił w książkach: Podstawy techniki cyfrowej, Podstawy budowy i działania komputerów oraz Projektowanie złożonych układów cyfrowych (wspólnie z M. Pawłowskim). W sumie jest autorem lub współautorem 8 książek, ponad 70 artykułów naukowych lub referatów na konferencje oraz wielu patentów. Swoje doświadczenie dydaktyczne wykorzystywał do unowocześniania i modernizacji laboratoriów instytutowych. Był jednym z inicjatorów i projektantów dydaktycznych systemów laboratoryjnych: SML-1, SML-2, SML-3, a także MSM i DSM.