Młody wojownik zauważa, że nie będzie w stanie oswobodzić dziewczyny, dlatego – za jej niemym pozwoleniem – rzuca w jej stronę ostrzem, trafiając prosto w serce i w ten sposób skracając jej cierpienia. Jednocześnie członkowie plemienia zaczynają go gonić. Nikt nie jest jednak tak szybki jak Kull, dlatego młodzieńcowi udaje się uciec.
Królestwo cieni Do Valusii wraca wojsko. Kull, jej władca, obserwuje pochód siedząc na swoim karym koniu. Po przywitaniu oddziałów Czerwonych Zabójców król ruszył do pałacu, rozmawiając ze swoimi dowódcami o armii. Jednocześnie lud wyraża swoje zdanie na temat władcy: niektórzy z nich go kochają, inni uważają go za barbarzyńcę, który bezprawnie zasiada na Tronie Królów. Gdy Kull dociera do pałacu przyjmuje do siebie Naczelnika Rady i prawą rękę króla Piktów, Ka-nu. Ten pragnie, aby król przybył samotnie na ucztę jego pana. Kull zgadza się.