Pieśń VII mały|Oblężenie Izmaiła 22 grudnia 1790. S. Sziflar. Wojska rosyjskie oblegają twierdzę turecką Izmaił, leżącą w delcie Dunaju. Kolejny atak od lądu i rzeki zostaje przez Turków odparty, gdy pod twierdzą zjawia się feldmarszałek Suworow, który od dowódcy armii księcia Potiomkina, otrzymał rozkaz, by zdobyć Izmaił za wszelką cenę. Don Juan i John Johnson pojawiają się w obozie rosyjskim z dwoma odaliskami, które pomogły im uciec z seraju. Johnson zna Suworowa jeszcze z czasów bitwy pod Widyniem, w czasie której został wzięty do niewoli. Przedstawia dowódcy Juana, który pragnie walczyć przeciw pogańskim Turkom. Marszałek jest niezadowolony z obecności kobiet w obozie, w uznaniu ich zasług przy ucieczce pozwala im jednak zostać.
Pieśń VIII Następuje atak. Pod ogniem tureckim Rosjanie wdzierają się na mury Izmaiła. W pierwszym szeregu zdobywców jest Juan, który wyróżnia się brawurową odwagą. Rozpoczyna się zażarta walka o każdy dom i ulicę. Juan ratuje od kozackiej szabli dziesięcioletnią dziewczynkę. Zostawiwszy ją pod opieką, atakuje u boku Johnsona ostatni fort, w którym broni się tatarski bej z pięcioma synami. Wszyscy giną. Następuje rabunek miasta. Suworow wysyła z depeszą do Petersburga Juana, w jego świcie znajduje się uratowana dziewczynka.