Przykładowe archaizmy to imperfekt i aoryst (widziech, siedziesze), zaimki typu togo, tomu, przymiotniki w odmianie prostej (Boga miła ’Boga miłego’), archaizmy leksykalne (wrzemię ’czas’). Występuje też w nich nagromadzenie rzeczowników abstrakcyjnych (krolewanie, modlenie, skroszenie, bostwo). Bogaty język kazań (zdania wielokrotnie złożone, rytmizacja, paralelizmy składniowe) sugeruje, że były one skierowanie do wykształconych słuchaczy. Cechy języka kazań wskazują, że mogły one powstać w północnej Małopolsce.
Psałterz floriański
Psałterz floriański jest pierwszym zachowanym przekładem psałterza na język polski. Jest to także najobszerniejszy i najważniejszy językowo oraz literacko zabytek polszczyzny przełomu XIV i XV wieku. Prace nad psałterzem zostały prawdopodobnie podjęte w 1398, przerwane w 1399 w związku ze śmiercią królowej Jadwigi, a następnie kontynuowane w pierwszej ćwierci XV wieku. Kodeks z psałterzem spisany jest staranną minuskułą gotycką oraz ozdobiony wieloma kolorowymi i złoconymi iluminacjami. Oprócz przekładu na polski psałterz zawiera również psalmy w języku łacińskim i niemieckim.