W lutym 1940 roku rodzina Fopp miała zostać wysiedlona z Włocławka, przed czym uchroniło ich szwajcarskie obywatelstwo ich ojca. Musieli jednak zmienić miejsce zamieszkania z ul. Starodębskiej 10 na ul. Zduńską 4/8. Tadeusz Maria Fopp musiał podjąć pracę w fabryce torebek papierowych Dettego przy ul. Starodębskiej, z obawy przed wysiedleniem na roboty przymusowe do III Rzeszy Niemieckiej. Później pracował w biurze kreślarskim.
Już w 1940 roku Tadeusz Fopp zaangażował się w działalność konspiracyjną. W drugiej połowie roku Roman Umiński zaprzysiągł go na żołnierza Narodowej Organizacji Wojskowej. Z NOW współpracował też jego ojciec oraz bracia Andrzej i Antoni (1926–1999). Dowódcą Tadeusza Foppa był Janusz Górski. Pod jego kierownictwem przeszedł szkolenie wojskowe. Od 1941 roku był członkiem grupy kolporterów prasy podziemnej prowadzonej przez Eugeniusza Krzemińskiego. Był uczestnikiem tajnych kompletów, prowadzonych m.in. przez jego ojca.
Na początku sierpnia 1942 roku oddział NOW, w którym służyli Foppowie został rozbity przez Gestapo. Podczas aresztowania w nocy z 2 na 3 sierpnia, Janusz Górski ostrzegł na migi Tadeusza Foppa, że jest torturowany i radzi uciekać pozostałym na wolności żołnierzom oddziału.