W 1939 r. w czasie okupacji niemieckiej Andrzej i Maria Krzeptowscy musieli opuścić obiekt, ale jeszcze tego samego roku Maria Krzeptowska wróciła i wraz z synami zamieszkała w schronisku. Budynek szczęśliwie przetrwał wojnę (w latach 1943–1944 pokój na piętrze przeznaczony był dla patroli Grenzschutzu), jednak 9 maja 1945 r. (według innych źródeł ok. 20 maja) w niewyjaśnionych okolicznościach doszczętnie spłonęło. Prawdopodobnie ogień został zaprószony przez żołnierzy radzieckich.

Po wojnie Andrzej Krzeptowski z żoną podjęli starania o odbudowę schroniska. Obok stojących jeszcze ruin spalonego schroniska PTT w latach 1946–1947 wybudowali niewielki, jednopokojowy drewniany domek. Funkcjonował on w roli schroniska do 1954 r., to jest do wybudowania nad Przednim Stawem dużego schroniska PTTK. Po 1968 roku dawne schronisko Krzeptowskich zostało przekształcone w strażnicówkę TPN. Ruiny trzeciego schroniska rozebrano w 1958 r.