Publikował w „Gazecie Sądowej Warszawskiej”, „Orzecznictwie Sądów Polskich”, „Palestrze”, „Przeglądzie Prawa Handlowego”.

Był współtwórcą MSZ, a wraz z Julianem Makowskim byli w okresie II RP głównymi twórcami polskiego prawa i praktyki traktatowej. Miał ogromne zasługi w pracach nad kodyfikowaniem prawa międzynarodowego. W literaturze podnosi się, że dzięki Rundsteinowi Polska była „w awangardzie krajów europejskich w odniesieniu do regulacji bezpaństwowości” (Dorota Pudzianowska).

Był rzecznikiem Polski w słynnym sporze z Niemcami o rozumienie treści Traktatu Wersalskiego oraz umów dodatkowych w przedmiocie prawa do reprezentacji Wolnego Miasta Gdańska przed Międzynarodową Organizacją Pracy (dalej: MOP). „Sprawa trafiła wówczas pod osąd Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej w Hadze, który po tygodniowej rozprawie uznał wyłączne uprawnienia Polski do reprezentowania Wolnego Miasta Gdańska za granicą oraz wyłącznego zastępowania go w MOP”. Z kolei w 1929 r. reprezentował Polskę w Madrycie w sporze z niemieckim ministrem spraw zagranicznych, dotyczącym zarzutu łamania praw mniejszości niemieckiej.