Pochowany został najpierw w katedrze w Mondoñedo; w 1552 r. jego szczątki przeniesiono do klasztoru św. Franciszka w Valladolid, który w 1837 r. został zlikwidowany, a następnie zburzony, wraz ze znajdującym się w nim grobem Guevary. Zachowała się jedynie rzeźba Juana de Juni wykonana dla kaplicy grobowej.
thumb| Złożenie Chrystusa do grobu - rzeźba Juana de Juni przeznaczona na nagrobek Guevary w nieistniejącym klasztorze św. Franciszka w Valladolid. Narodowe Muzeum Rzeźby w Valladolid
Twórczość Pomimo przynależności do stanu duchownego, Guevara jedynie dwa dzieła poświęcił kwestiom religijnym (były to Oratorio de religiosos i Monte Calvario). Większość jego dzieł ma charakter moralizatorski, a zarazem rozrywkowy - jego celem było dostarczenie dworskiej publiczności lekkiej, zabawnej i pouczającej lektury. Najwcześniejszym jego dziełem była zbeletryzowana biografia Marka Aureliusza, krążąca początkowo w rękopisie (podobno w tej formie czytał ją dla rozrywki cesarz Karol V) i wydana w 1528 r. w Sewilli, anonimowo i bez zgody autora. Rok później Guevara wydał poszerzoną wersję pod tytułem Relox de príncipes, która okazała się europejskim bestsellerem (ponad 40 wydań hiszpańskich, ponad 50 w różnych językach europejskich). W 1751 r.