preliminarz Synodu, przywileje cerkwi i sztuczne szerzenie prawosławia w Królestwie Polskim w celach politycznych, a także dyskryminację przy obsadzie ważniejszych stanowisk w Królestwie Polskim. Wypowiadał się też w sprawach budżetowych oraz w kwestii wniosku o nietykalności osobistej, zasiadał w komisjach: wniosków prawodawczych (od 22 listopada 1907 r. był zastępcą przewodniczącego), reformy sądownictwa (zastępca przewodniczącego), gospodarczej, regulaminowej, samorządowej oraz rybołówstwa (zastępca przewodniczącego).
Jego pierwsze wystąpienie w Dumie miało miejsce 18 listopada, odpowiedział na deklarację premiera Piotra Stołypina.
Zainicjował jedyną interpelację Koła Polskiego w Dumie III kadencji. Sprawa dotyczyła zagarnięcia przez cerkiew prawosławną kościoła w Opolu na Lubelszczyźnie. Występował w Dumie w obronie ziemi chełmskiej, wykazując niedorzeczność argumentów zwolenników wyodrębnienia i przyłączenia do Rosji.