Przy Seminarium Żeńskim im. Juliusza Słowackiego w Poznaniu założyła Koło PCK Młodzieży. Należała do Koła Ziemianek Wielkopolskich oraz zarządu Rodziny Weteranów Powstania Wielkopolskiego. Dbała o pamięć o powstańcach wielkopolskich, była pionierką badań nad udziałem kobiet w powstaniu wielkopolskim. Organizowała kursy dla bezrobotnych. W 1939 została matką chrzestną chorągwi Związku Powstańców Wielkopolskich 1918/1919 (Koło Śródmieście w Poznaniu). W 1921 i 1925 była instruktorką na kursach oświatowych w 57 Pułku Piechoty w Poznaniu.
Wśród poznańskiej inteligencji – według Sławomira Leigebera, autora książki Dyskretny urok salonów. Życie towarzyskie w międzywojennym Poznaniu (2006) – krążyło wierszowane powiedzonko: wykształcona aż do włoska pani Dora Mukułowska.
W 1939 niemieckie władze okupacyjne wysiedlili ją obozu przesiedleńczego przy ul. Głównej w Poznaniu, gdzie przebywała z siostrą Władysławą (Walą) i bratem Władysławem, a potem do Ostrowca Świętokrzyskiego. Spędziła tam całą okupację. Wraz z wysiedlonym z Poznania Kazimierzem Lisieckim wymalowała polichromię w kolegiacie św. Michała Archanioła przedstawiającą Mater Dolorosa oraz świętych: Bronisławę, Kunegundę, Kazimierza i Stanisława Kostkę.