Zmniejszyło to opory szkodliwe, zwiększyło wytrzymałość kadłuba i zmniejszyło ciężar szybowca o 8 kg. Dzięki tym zmianom szybowiec został dopuszczony do wykonywania akrobacji.
Michał Blaicher z Wojskowego Obozu Szybowcowego wprowadził w konstrukcji kilka drobnych zmian, m.in. mocowania zastrzałów otrzymały owiewki, zmieniono osłonę kabiny, kadłub i płat szlifowano aby zmniejszyć opór aerodynamiczny. Szybowiec został oznaczony jako CW-5 bis/35/WOS i został zbudowany w kilku egzemplarzach. W 1936 roku przerobił kolejny egzemplarz CW-5 bis/35, w którym zmienił usterzenie płytowe na tradycyjne ze statecznikiem, skrócił kadłub, zmienił profil i obrys płata. Tak przekonstruowany szybowiec oznaczono początkowo WOS. a później WOS-37. W programie VI Krajowych Zawodów Szybowcowych w Masłowie wymieniany jest WOS typ B 38 jednak brak jest informacji o szczegółach tej konstrukcji.
Żaden ze zbudowanych szybowców CW-5 bis i WOS nie przetrwał II wojny światowej.
Konstrukcja thumb|left|Szybowiec CW-5 bis/35/WOS Jednomiejscowy szybowiec wyczynowy w układzie zastrzałowego górnopłatu.