Wiktor Białous (Bielas) ps „Kotwica” (ur. w majątku –Sobotniki, powiat Lida, zm. 22 czerwca 2001 we Fromborku) – strzelec Wojska Polskiego II RP, członek załogi i obrońca Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w wojnie obronnej 1939.
Życiorys lewo|mały|240x240px|Obrona Westerplatte mały|240x240px|Grób na cmentarzu we Fromborku Syn Józefa i Michaliny z domu Kulmis. W 1935 wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Został wcielony do 77 pułku piechoty.
Na Westerplatte przybył 7 sierpnia 1939 w 18-osobowej grupie żołnierzy w składzie: kpr. Józef Pietrzak i 17 strzelców wybranych z pułków stacjonujących na Wileńszczyźnie. Na Westerplatte dostał się w przebraniu cywilnego pracownika Składnicy. Brał udział w obronie placówki „Prom” i wartowni nr 1. Kontuzjowany i lekko ranny. W imiennej ewidencji PCK znajduje się zapis treści następującej: „strzelec Białous Wiktor 7 IX 1939 r. został wzięty do niewoli niemieckiej na Westerplatte i przekazany do Stalagu I A (nr jeńca 2205). Dnia 15 II 1941 r. zwolniony jako Białorusin do Heynau powiat Ebenrode”. We wrześniu 1942 uciekł i przedostał się w rodzinne strony. Nawiązał kontakty z Armią Krajową. Został w stopniu sierżanta podoficerem do specjalnych poruczeń majora Aleksandra Olechnowicza „Pohoreckiego”. W 1944 został internowany przez Sowietów i wysłany do łagrów w Workucie.