Po powrocie do Wilna, w związku z tym że Wileńszczyzna pozostała poza obszarem Polski, postanowił przenieść się do Fromborka. W listopadzie 1946 przybył w ramach repatriacji do Olsztyna, pod nazwiskiem Biełas Wiktor. Aresztowany i sądzony przez Sąd Powiatowy w Lidzbarku Warmińskim. Po odsiedzeniu kary, w 1950 ponownie aresztowany za przynależność do AK oraz walkę na Westerplatte. Karę odbył w więzieniu w Bartoszycach, w którym w celi śmierci spędził ponad 6 miesięcy.
Zatrudnił się jako nadzorca robót melioracyjnych w Braniewie. Do 1962 pracował jako powiatowy technik melioracji w Górowie Wlk. i Grajewie, działając w radach narodowych Braniewa i Olsztyna. Od 1962 do 1981 zatrudniony był w Rejonie Dróg Publicznych w Elblągu, skąd odszedł na emeryturę 31 stycznia 1981. 6 czerwca 1980 prezes zarządu koła gminnego ZBoWiD w Lidzbarku Warmińskim, obrońca Westerplatte Piotr Nowik wystawił oświadczenie treści następującej: „...Kol. Białous noszący obecnie nazwisko Bielas brał udział w obronie na placówce Prom, którą dowodził por. Pająk. Przyczyny zmiany nazwiska nie są mi bliżej znane”. 26 lipca 1982 Zarząd Wojewódzki ZBoWiD w Elblągu (numer ewidencyjny 9228) wydał zaświadczenie stwierdzające, iż Wiktor Bielas jest członkiem zwyczajnym ZBoWiD z tytułu udziału walki od l do 8 września 1939 w szeregach Wojska Polskiego.