Podobne wnioski wynikają z przeglądu badań Kongresowego Biura Budżetowego USA z 2011, jednak autorzy zastrzegają, że metodologia uwzględnionych analiz jest niesatysfakcjonująca. Podsumowując, jest to podatek który może być, zależnie od horyzontu czasowego, oraz pozostałej struktury systemu podatkowego i gospodarki, częściowo przerzucany z teoretycznego optymalnego celu – nadmiarowej renty ekonomicznej czerpanej przez właścicieli kapitału – na redukcję płac i produktywnych inwestycji – w cytowanych oszacowaniach, w stopniu między 20–70%.

Podatek od dochodów kapitałowych Podatek od dochodów kapitałowych (w Polsce tzw. podatek od dochodów kapitałowych, potocznie podatek Belki) był głównym przedmiotem rozważań Ramseya (1927). Wiele wczesnych analiz sugerowało, że optymalna jest zerowa stawka tego podatku – np. Diamonda i Mirrleesa (1971), Atkinsona i Stiglitza (1976), czy najbardziej kojarzonych z tym wynikiem Chamleya i Judda (1985–1986). Intuicyjnie, kapitał to odroczona konsumpcja, tj. oszczędności i inwestycje, a ich wysoki poziom jest generalnie pożądany. Późniejsze analizy i w tym przypadku złagodziły te wnioski. Szereg kolejnych prac, m.in.