Zakład poprawczy dla duchownych 30 października 1810 król Fryderyk Wilhelm III podpisał edykt sekularyzacyjny. Pod koniec listopada radca wojenny Schüller odczytał prudnickim kapucynom treść edyktu, zgodnie z którym hospicjum wraz z całym majątkiem miało się stać własnością króla Prus. Administratorem Kaplicznej Góry został agent handlowy Höptner. W 1811 zabroniono odprawiania tam publicznych mszy, a kolejni kapucyni opuścili klasztor. Ostatnim zakonnikiem, który pozostał na Kaplicznej Górze do listopada 1817, był gwardian kapucynów – Wenzel Vietz.
Decyzją króla Prus, 16 maja 1813 kaplicę oraz pustelnię wraz z całym majątkiem przekazano miejskiemu kościołowi parafialnemu. Ówczesny burmistrz Prudnika, Emanuel Weidinger, złożył propozycję utworzenia tu filii zakładu poprawczego dla duchownych. W 1817 magistrat sprzedał za 600 talarów niemieckich władzom biskupim kaplicę wraz z zabudową klasztorną. W kolejnym roku nastąpiło przeniesienie na Kapliczną Górę zakładu poprawczego dla duchownych w Grodkowie. Pierwszym inspektorem zakładu został pochodzący z Lubnowa Franz Polke. Jednym z inspektorów zakładu był ostatni śląski kapucyn – Bonawentura Menzel.