Następcą Menzla był Karl Spöttel, za którego kadencji wzniesiono nowy dom dla księży, a klasztorny ogród otoczono murem.
Kierownictwo franciszkanów mały|Sanktuarium z grotą lurdzką Władze biskupstwa wrocławskiego zdołały sprowadzić w 1869 do klasztoru franciszkanina Piusa Bocka jako inspektora. Bock rozpoczął prace rewitalizacyjne, jego staraniom wyremontowano kościół, pozyskano nowe organy i wyposażono ołtarze boczne. W wyniku kulturkampfu klasztor pozostał niezamieszkany przez 7 lat. Ponowne otwarcie zakładu poprawczego nastąpiło w 1886, a rok później rząd pozwolił franciszkanom na legalną działalność. W latach 1888–1892 na północnych i wschodnim zboczu Kaplicznej Góry rozmieszczono 14 stacji drogi krzyżowej. W 1897 poświęcono Grotę Lurdzką po południowo-zachodniej stronie. mały|upright|lewo|Sanktuarium przed II wojną światową Na początku XX wieku dokonano znaczącej rewitalizacji kościoła, domu dla księży, kapliczki oliwnej, groty lurdzkiej oraz drogi krzyżowej. W 1922 w nabożeństwie ku czci Matki Bożej Bolesnej w klasztorze uczestniczyło ok. 2000 osób.