Ekonomia zaufania Skuteczne poleganie na zaufaniu polega na takim zaufaniu, jakie ktoś zawarł wobec umowy lub wobec drugiej strony umowy, która to jest zobowiązana wykonać jakiś obowiązek.
Przykład, w którym mamy do czynienia z umową między A i B:
Opierając się na swojej umowie z A, z wiarą, że A wypełni swoje zobowiązania umowne, B zawiera umowę z C, w którą inwestuje X. Ta inwestycja, która dojdzie do skutku, zależy od spełnienia przez A obietnicy. W ten sposób teoria skutecznego zaufania mówi, że zależność B od efektywnego b, to jego inwestycja X powinna być proporcjonalna do obawy, że A naruszy umowę i nie wywiąże się ze swoich zobowiązań.
Zatem jeśli potencjalne zyski B z X są proporcjonalne do P, jego zależność jest efektywna, jednak jeśli X jest większe niż P, to jego zależność jest nieefektywna.
Środek zaradczy wynikający z prawa umów, polegający na wypłaceniu odszkodowania z tytułu naruszenia oczekiwań stron, motywuje do skutecznego zaufania, ponieważ B może bezpiecznie polegać na swojej umowie z A i inwestować X, o ile jest proporcjonalna do P, wiedząc, że jeśli A naruszy umowę, wówczas oczekiwanie szkody pozwolą mu się wyrwać.