Z dniem 1 września 1929, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony służbowo do 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisko szefa sztabu. 2 grudnia 1930 Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jednocześnie zezwolił mu na nałożenie oznak nowego stopnia przed 1 stycznia 1931. We wrześniu 1931 został przeniesiony do 64 pułku piechoty w Grudziądzu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Z dniem 10 września 1932 został przeniesiony do Sztabu Głównego w Warszawie. W 1934 odkupił majątek i został właścicielem folwarku na Bożkach w świętokrzyskiem. W 1935 na Walnym Zjeździe Koła Piątaków został wybrany na I wiceprezesa Koła. W lipcu 1936 został dowódcą 27 pułku piechoty w Częstochowie. W dokumentach Archiwum Wojskowego można wyczytać, że cieszył się zaufaniem zwierzchników. W listopadzie 1938 został powołany na Kurs doskonalący dla oficerów dyplomowanych przy WSWoj. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 13. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W trzeciej dekadzie marca został odwołany z kursu, zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku i 25 marca przydzielony do składu osobowego generała do prac przy Generalnym Inspektorze Sił Zbrojnych, gen. bryg.