Po powrocie pozostał w wojsku i w dniu 17 listopada 1920 roku został dowódcą 11 Brygady Artylerii Polowej, funkcję tę sprawował do 1929 roku. W tym czasie odbył szereg kursów i studiów wojskowych, w tym w Akademii Sztabu Generalnego w Pradze oraz studiował we Francji. 28 lutego 1929 roku został dowódcą 8 Brygady Artylerii PolowejOsobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 8 z dnia 2 lutego 1929 roku, str. 54., którą dowodził do 15 października 1935 roku. Następnie był dowódcą artylerii IV obszaru w Ołomuńcu i funkcję tę pełnił do 31 grudnia 1937 roku, kiedy został dowódcą artylerii na okręgu Brno. W 1938 roku został dowódcą artylerii 2 Armii i funkcję tę pełnił do momentu rozwiązania armii czechosłowackiej w 1939 roku. Został wtedy przeniesiony do rezerwy.
Po rozwiązaniu armii czechosłowackiej włączył się w działania podziemnej organizacji wojskowej Obrona Narodu, będąc jej jednym z organizatorów. Początkowo działał na Morawach, a następnie został dowódcą Obrony Narodowej na teren Czech. W 1942 roku został dowódcą całej organizacji Obrona Narodowa, którą odbudował po aresztowaniach wcześniejszego kierownictwa organizacji, w tym jej dowódcy gen. Homoli. Organizacją kierował do momentu aresztowania przez gestapo w dniu 22 czerwca 1944 roku.