Po aresztowaniu został osadzony w więzieniu gestapo na Pankracu w Pradze. Przebywał tam do 5 maja 1945 roku, kiedy został uwolniony po wybuchu powstania praskiego. Wszedł wtedy w skład dowództwa Alex, które kierowało działaniami powstańczymi na terenie Czech w końcowym okresie wojny.
Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w armii i 26 maja 1945 roku został dowódcą 3 obszaru wojskowego (w 1950 roku przekształcony w 2 okręg wojskowy) w BrnieOsobní věstník Ministerstva Národní Obrany nr 53 z dnia 3 listopada 1945 roku, str. 519., pełnił tę funkcję do 1951 roku.
3 stycznia 1951 roku został zatrzymany przez służbę bezpieczeństwa pod zarzutem zdrady. 31 października 1951 roku został zwolniony z czynnej służby wojskowej, a z dniem 1 listopada 1951 roku zdegradowany do stopnia szeregowego rezerwy. 8 kwietnia 1954 roku został skazany przez Najwyższy Sąd Wojskowy na karę 18 lat więzienia i utratę praw publicznych na lat 10.
W więzieniu przebywał do 12 września 1956 roku, kiedy został ułaskawiony przez prezydenta, a 22 kwietnia 1963 roku został zrehabilitowany i decyzją prezydenta przywrócono mu stopień wojskowy – generała armii.